شهریار نامه

شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر دیگر اکنون این سفر ره بر قیامت می روی تنها چرا

ما در اين پست قصد داريم كه اگه خدا بخواد از شما عزيزان خواهش كنيم كه طبع شعريتونو آزمايش كنيد ويه شعر در وصف استاد بسراييد .انشالله با مساعدت مديران سايت قصد داريم در اين سايت به بهترين اثر ارسالي جايزه اي ناقابل تقديم كنيم .اميدوارم همه ي شما هواداران شهريار در اين مسابقه كه نه دل نامه شركت كنيد....

شب و ظلمت و تباهی چه غمم ز بی پناهی
که علــی است رهنمـــایم بنگر چنین فضـا را
همه همتم به سویش بروم به ســوی کویش
کـــــــه ره نفــوذ نَبــــوَد به حریـــــم او بــلا را
نه به اصل ، کس رسیده نه به نسل کس بیارد
که علــی است آنکه دارد چو امــام مجتبی را
بجـــــز از علــــی که دارد پســـری ابوالفضائل
کـــه بــه یک اشــاره در دم برساند او شفا را
نه شجاعتش به وصف و نه لطافتش به معنی
متحیرم کـــــه دوزد به تنـــی چنین قبـــــــا را
همـــه است آرزویــــم که نظر کنی بـه سویم
ز گدایی ره تــــــو بــه زمین کشــم سمـــا را
تـــو و این فقیــر مفلس بنــه کیمیـــای بر مس
نَدَرَم جـــز این بـــه کویت همـــه پرده حیــــا را
اگـــر از پیاله ی تـــو ، به لبـــــم رسد نشانی
چــه غــم از هزار دردم ، که رسانده ای دوا را
تــــو بچسب حلقـــه، زین در تـــو بکوب تا توانی
کـــه چــــو در گشــاده گردد به سرآورد عــــزا را
ز نسیــــم صبحگاهــی برســـد چنین نوایـــی
کــــه حسین سیستانی بستـــــان از او نوا را