بزودي بيش از 50 قطعه از آثار چاپنشده مرحوم محمدحسين بهجت تبريزي متخلص به شهريار رونمايي ميشود.
رسول جديدالاسلام، مدير موزه استاد شهريار در گفتگو با خبرنگار ما افزود: برخي از اين آثار دستنوشتههاي استاد به صورت خوشنويسي و برخي نامهها و مكاتبات شهريار است.
در بين اين نامهها ميتوان اولين نامه شهريار به اولين استادش يعني ملاابراهيم صدري را ديد. ملاابراهيم صدري معلم مكتبخانهاي بود كه شهريار در آنجا تحصيل كرد.
در اين نامه، شهريار از غريبي و دلتنگي خود در زمان زندگي در تهران سخن گفته است. حالت كلي اين نامه به صورت درد دل است. بقيه آثار نيز نامههايي است كه مقامات مختلف به استاد نوشتهاند.
جديدالاسلام خاطرنشان كرد: تمام نامهها و دستنوشتههاي استاد پس از تحقيق و بررسيهاي به عمل آمده از روستاي خشكناب در منطقه حيدر بابا تهيه شده كه سازمان اسناد نيز بازسازي اين آثار را صورت داده است. اين نامهها پس از رونمايي به موزه استاد شهريار انتقال داده ميشود و در معرض ديد عموم قرار ميگيرد.
مدير موزه استاد شهريار با اشاره به نامهها و مكاتباتي كه درخصوص بازسازي موزه با سازمان ميراث فرهنگي استان انجام شده، گفت: طي سالهاي 87 و 88 نامهها و مكاتباتي با سازمان ميراث فرهنگي و صنايع دستي استان مبني بر ضرورت اعزام كارشناس براي ارزيابي نوع و چگونگي تعمير و بازسازي موزه انجام شده ولي به اين نامهنگاريها ترتيب اثر ندادهاند.
27 شهريور با تلاش جمعي از منتقدان و سياستمداران دوستدار شهريار در تقويمهاي پارسي، سرانجام با عنوان روز شعر و ادب فارسي نام گرفت. اين روز (27 شهريور) سالروز هجرت شهريار به ديار ابدي است.
محمدحسين بهجت تبريزي متخلص به شهريار در 25 شهريور سال 1285 در بازارچه ميرزا نصرالله تبريز چشم به جهان گشود وي پس از يادگيري مراحل ابتدايي تعليم و تربيت در مكتبخانه راهي تبريز شد و تحصيلات خود را در مدرسه متحده، فيوضات و متوسطه تبريز ادامه داد و پس از آن راهي دارالفنون تهران شد تا پزشكي فرابگيرد اما....
اولين شعر شهريار با بيت «رقيه باجي/ باشم تاجي» و دومين شعر وي نيز با بيت «من گنهكار شدم واي به من/ مردم آزار شدم واي به من» آغاز ميشود.
از شهريار آثار متعددي به زبان فارسي و تركي آذربايجاني بهجا مانده است كه از منظومه «حيدربابا» به زبان تركي به عنوان شاهكار وي ياد ميشود.
اين اثر را مرحوم حسين منزوي به شعر فارسي بازسرايي كرده است. منظومه حيدر باباي شهريار در ادبيات تركي آذربايجاني جايگاهي برجسته دارد و فراتر از اشعار فارسي قلمداد شده كه سال 1333 سروده شده و هماكنون به 91 زبان زنده دنيا از جمله آلماني، فرانسه، انگليسي، زبان محلي آمريكاي لاتين و... ترجمه شده است.تمام اشعار و دستنوشتههاي استاد بيش از هزار عدد است كه در ميان آنها قرآن نفيسي كه سه چهارم آن توسط استاد نوشته شده به چشم ميخورد.
استاد شهريار در طول عمر خود با شخصيتهاي فرهنگي و هنري همچون بيوك نيكانديش، استاد صبا، استاد دوامي، بديعالزمان فروزانفر، شفيعي كدكني و استاد جلال همايي مراودات و دوستي داشته است.
هماكنون منزل مسكوني وي به موزه استاد شهريار تبديل شده كه به شماره 1000 در فهرست آثار ملي ثبت است.
از استاد شهريار 3 فرزند به جاي مانده، 2 دختر و يك پسر. شهرزاد، دختر بزرگ استاد، فارغالتحصيل گياه پزشكي است كه ذوق و ادب شاعري را از پدر به ارث برده و مريم دختر ديگرش فارغالتحصيل رشته زبان خارجي است و متجاوز از صدها غزل در كارنامه شعرياش دارد. هادي بهجتتبريزي نيز تحصيلكرده رشته فيزيك است.
شهريار پس از 83 سال زندگي در 27 شهريور ماه سال 1367 در بيمارستان مهر تهران بدرود حيات گفت و در مقبرهالشعراي سرخاب تبريز، همراه و همسفر 400 اديب و شاعر ايراني شد.
از شهريار بشنويم كه سرود:
براي ما شعرا نيست مردني در كار
كه شعر را ابديت نوشتهاند شعار